Ga verder naar hoofdcontent

Sereni breidt verder uit in Kortrijk

Bijzonder, Historiek, Locatie

Sereni Leiekant in het avondlicht

Planckaert Uitvaartzorg voegt zich nog deze maand bij het netwerk van Sereni. Het bedrijf heeft twee moderne vestigingen, in Bellegem en Marke. Colette Planckaert, zoon en opvolger Randy Couckuit en zijn echtgenote Virginie Muylle zijn fier op hun doorgedreven, persoonlijke service voor de families.

Randy Couckuit omschrijft zijn job zelf als “een vertrouwenspersoon zijn op wie families bruggen kunnen bouwen”. Het bedrijf draait goed, maar hij heeft natuurlijk wel gezien dat verschillende collega’s in de regio zich aansloten bij Sereni. “Alleen hebben we nooit de intentie gehad om deze trend te volgen.” Tot een persoonlijke babbel met Bram Coussement, CEO van Sereni, en Bruno Quirijnen, COO van het netwerk, ze heeft doen nadenken. “En van het één kwam het ander. De uitvaartsector gaat de komende jaren ontegensprekelijk veranderen. Er zal een evolutie zijn waar met samenwerking veel meer bereikt kan worden dan ooit het geval is geweest. Sereni wil die samenwerking mogelijk maken door ervaren uitvaartondernemers elkaar te laten ondersteunen, zowel op vlak van serviceverlening, personeel, wagenpark, uitvaartcentra… Een recept dat niet anders kan dan slagen. Wij geloven dat de combinatie van service en innovatie de sleutel is tot succes”, verklaart Randy Couckuit de overstap naar het netwerk.

En dat is precies de strategie die Sereni ook volgt. Het leveren van kwaliteit en service, maar ook nadenken over het optimaliseren daarvan in de toekomst. De ondersteuning van het netwerk, het leren van elkaar, is al even aantrekkelijk. Colette en Randy gaan even ambitieus verder als zaakvoerders. Samen met de collega’s willen zij verder bouwen aan “iets moois” binnen de sector. Tegelijkertijd wordt verwacht dat Sereni “al het goede dat aanwezig is in ons bedrijf verder laat ontkiemen.”

Wij geloven dat de combinatie van service en innovatie de sleutel is tot succes

Randy Couckuit
Uitvaartcentrum in Bellegem

Historiek

Een graag geziene dorpsfiguur die uitvaartondernemer wordt, dat is het opmerkelijke begin van Begrafenissen Planckaert. Ernest Planckaert en zijn echtgenote Nicole Moerman nemen rond 1960 een buurtwinkel met café over op Bellegemplaats in Kortrijk-Bellegem. De voormalige uitbater blijkt ook in te staan voor het ceremonieel transport bij begrafenissen.

Een service die Ernest Planckaert ook mee overneemt en bovendien graag blijkt te doen. Ernest groeit in zijn nieuwe rol en wordt niet alleen begrafenisondernemer, maar ook een vertrouwenspersoon voor vele families. Na het vroegtijdig overlijden van Ernest Planckaert in 1987, neemt dochter Colette de touwtjes in handen. Dankzij haar tactvolle benadering bouwt zij verder aan een vertrouwensband met veel families. Eerst vanuit haar persoonlijke woonst, maar daar komt snel verandering in. Zoon Randy Couckuit werkt vanaf zijn 15 jaar al mee als drager en is gefascineerd door het beroep. Hij stimuleert zijn ouders om verder te investeren in het bedrijf. Ambitieus als hij is, overhaalt hij zijn moeder om in 2008 de Sint-Augustinuskapel aan te kopen op de Katteberg in Bellegem. Het gebouw wordt volledig omgevormd tot een eigentijds funerarium met een serene en lichte uitstraling. De moderne aula biedt plaats aan een 70-tal mensen. Die uitbreiding, samen met de uitgekiende persoonlijke service, valt in goede aarde bij families in een ruimere regio.

Mensen in rouw optimaal bij te staan om finaal een dankwoord te mogen ontvangen, omdat we hebben bijgedragen aan een waardig afscheid

Colette Planckaert en Randy Couckuit

Twee jaar later stapt Randy Couckuit voltijds in de zaak. Vanwege de continue groei is een tweede locatie nodig, liefst met een ruimere uitvaartaula. Die wordt gevonden in Marke, waar in het najaar van 2020 het Uitvaartcentrum Leiekant wordt geopend. “Commercieel geldgewin is nooit de doelstelling geweest, en zal ook nooit de doelstelling worden. Het doel van de familie Planckaert is mensen in rouw optimaal bij te staan om finaal een dankwoord te mogen ontvangen, omdat we hebben bijgedragen aan een waardig afscheid” besluiten Colette en Randy.