Auteur Conny Palmkvist & Illustraties Jeska Verstegen
Uitgeverij Kluitman
Recensie
‘Het is 23.54 uur. En ik zit hier op een bank te leven. Ik zit hier te leven, terwijl andere mensen sterven.’ De twaalfjarige Nicolaus zit samen met zijn vader aan het ziekbed van zijn moeder. Wanneer zijn vader vertelt dat het moment van sterven bijna is aangebroken, wil Nicolaus maar één ding: weg! In de gang ontdekt hij in de lift een rode knop die er eerder niet leek te zijn. Nieuwsgierig drukt Nicolaus op het knopje. De liftdeuren sluiten en hij zoeft naar beneden, naar een vreemde, onbekende verdieping. De bestemming blijkt ‘het Laatste Station’ te zijn, de plek waar iedereen uiteindelijk heen gaat bij overlijden. De klok geeft 00.04 uur aan, precies twee minuten voordat zijn moeder zal sterven. Een oude, vriendelijke vrouw geeft Nicolaus een keuze: wil hij vooruit naar de toekomst reizen of achteruit, terug in de tijd? Als hij terug in de tijd reist, kan hij misschien dingen waar hij spijt van heeft rechtzetten. Of sterker nog, het verleden veranderen om zijn moeder te waarschuwen en zo invloed uitoefenen op hun toekomst. Of is er een betere optie?
Wat gaat er om in het hoofd van een kind dat weet dat zijn ouder zal sterven? Wat zijn de zorgen, piekergedachten en hersenkronkels die kinderen hebben bij dit besef? Ik herken de zorgen en spijt over vaak kleine onbenulligheden die kinderen vanuit hun perspectief vergroten, waardoor ze zwaarder gaan wegen. Conny Palmkvist schetst dit realistisch met het personage Nicolaus. Ondanks de magische insteek van het verhaal, met een trein als metafoor voor het levensverloop, voel je als lezer zijn verdriet en machteloosheid, maar ook zijn verzet en boosheid. Korte zinnen, geschreven vanuit de ik-vorm, nemen je mee in de gedachten van het hoofdpersonage. Doorheen het verhaal groeit langzaam zijn besef en aanvaarding. Deze jeugdroman beschrijft goed welke impact het vooruitzicht van de dood van een naaste heeft op kinderen. Het is een troostend verhaal over loslaten, oorspronkelijk bedoeld voor kinderen, maar zeker ook de moeite waard voor hun ouders om mee te lezen.