De gemeente Zoersel heeft ondertussen twee ‘natuurbegraafplekken’ (en er zijn nog dossiers lopende). Dat Zoersel er zo veel heeft hoeft ons niet te verwonderen.
Drijvende kracht achter de ontwikkelingen is niemand minder dan huidig burgemeester Katrien Schryvers, die in de voorbije jaren zich in het parlement steevast heeft ingezet voor regelgeving rond natuurbegraafplaatsen en natuurbegraafplekken. Een locatie is gelegen achter Villa Markey, ondertussen werd er ook één aangelegd op het grondgebied van Sint-Antonius, in het bos tussen de begraafplaats en De Welvaert.
Ik ging wandelen in Sint-Antonius en zag hoe het gemeentelijke beleid hier een heel ander soort bos in gebruik nam en beheert. In Zoersel besloot men immers om toe te laten dat assen in een biologisch afbreekbare urn begraven worden waarin in het deksel eventueel een stekje of een zaadje van een inheemse boom zit. Dit zorgt er volgens de gemeente voor dat de natuurbegraafplaats kan uitgroeien tot een herdenkingsbos. De begraafplek biedt plaats aan 250 asverstrooiingen, of asbegravingen in biologisch afbreekbare urnen per hectare. Je kan het bos in Sint-Antonius betreden via een wandelpad, dat vertrekt op de begraafplaats en door het bos slingert. Een aangename boswandeling dus. Het pad zal je ook leiden langs de jonge boompjes die duidelijk urnengraven markeren.
Een heel andere insteek dan in Antwerpen dus, familieleden kunnen immers terugkeren naar de plek waar een urne begraven ligt en het graf ook bezoeken. Anderzijds zien we dat in het bos daardoor tal van voorwerpen (ook in plastic) worden achtergelaten, wat natuurlijk niet helemaal past binnen het beheer van dergelijke plekken. Strijkwerkjes, plastic bloemen en lintjes en plastic beeldjes sierden de boompjes regelmatig. Rond enkele boompjes werden bloemen aangeplant en takjes achtergelaten. De boompjes staan bovendien bijzonder dicht bij elkaar, waardoor het wel de vraag is of de bomen in kwestie ooit tot een volwaardige onderdeel van het bos zullen kunnen uitgroeien.